sábado, 14 de marzo de 2026

DESPERDICIO

 


DESPERDICIO


Abrigos descubren

parte de la piel escamosa;

granos de herida abierta,

en alerta esperan 

una caricia complaciente y mimosa.


El destino atroz contemplar se permite;

tiempo de caducidad visible,

el recordar me remite

hacia un pasado, 

ya gélido y sin estirpe.


Señales intuitivas aparecen de la nada;

cosechan indicios de lucidez,

que, de mi destemplanza,

emergen y afanan.


Ojos alumbran 

un volcado de realidades sin existencia;

labios degustan con amargura,

instantes carentes 

de ternura y de consciencia;

manos trémulas

al compás de un contacto ilusorio,

sin solidez aparecen

abrazadas a un desnudo dormitorio.


A oscuras, el tanteo más sencillo,

forja marchitas imágenes;

congeladas en un tiempo efímero

la tristeza y la nostalgia,

compatriotas alternan,

el arraigo de un disgusto

contumaz e íntegro.


Mudos silencios;

palabras rotas;

carcajadas inhibidas

lágrimas por las mejillas roídas.


El telón rinde el desmayo,

cae frente a mi rostro;

observa mi mirada, absorto,

resignado en soledad

por momentos de inducido aborto.


En torrente,

un manantial de recuerdos 

riega capas de dolor nauseabundo;

tiñe un presente pictórico

de colores añil;

 entre mis dedos se escurre

como un caudal, por impulso, 

que una ávida fuente fecunda

en un vientre, 

ya estéril de aguas mil.
















No hay comentarios:

Publicar un comentario

PARADISSOS LLUNYANS

  PARADISSOS LLUNYANS En Maurici amb el cap molt trasbalsat i veient onades que el sacsegen amb un torrent de força atípic s’encamina cap al...